Geç verilen kararlar…

Yaş otuzbeş yolun yarısı…

Bu yaşıma kadar hiç bir şey yapmamış olmak ne kötü…

Yazsam sayfalar da anlatsam ne fayda ?

Kime kimi anlatmış olacağım ?

Huzur ? Maddiyat ? Sevgi ? Aşk ?

Bir çok şey bu kadar basit iken hiçbir karar alıp devam ettirmemek küçük küçük isyanlarda bulunduruyor. Hele ki iki insanın anlaşabilmesi konusunda…

Pireyi deve yapmak, deveyi pire görmek boşa demiyorlar insan evladı çiğ süt içmiştir diye. En basitin den beş parmağımızı beşi de bir birine eşit değil.

Aklımdakileri yazamıyorum. Sebepsizce bir şey dur diyor…

Hadi iyi bakın kendinize…